دنیای عرفان کوچولو

ماجرای مسواک

من جدیدا خیلی به مسواک زدن اهمیت میدم! مثلا روزی چهار یا پنج بار میرم دستشویی و مسواک میزنم، این که دیگه کار بدی نیست؟! ولی بازم بقیه جلومو می گیرن! آخه من تازه یاد گرفتم خودم تنهایی مسواک بزنم، تا حالا خواهرام این کارو برام می کردند، اونم فقط شبا قبل از خواب، ولی حالا که خودم یاد گرفتم، هر وقت حوصلم سر میره، میرم و با خمیر دندونِ خودم مسواک می زنم، اولاش یواشکی می رفتم و چون بلد نبودم، بعد از مسواک خمیر دندوناشو می خوردم، مزه ش هم شیرین بود، ولی یه روز لو رفتم و همه فهمیدن، اون موقع بود که یادگرفتم باید دهنمو با آب بشورم. قبلا همه از این که تند تند مسواک می زدم می خندیدند ولی حالا که فهمیدن قضیه جدیه و هر روز ادامه داره، دیگه نمیذارن و منو به زور میارن بیرون! مامان از این که من هر دفعه لباسمو خیس می کنم، ناراحت میشه! خب چی کار کنم، قد من که به شیر آب نمی رسه، واسه همین خیس میشه!!! خلاصه، همه دست به دست هم دادند که من فقط روزی یه بار مسواک بزنم، همش حرص منو در میارن، تـــــازه، عارفه ی بدجنس جدیدا خمیر دندونمو میذاره یه جایی که دستم بهش نرسه، یا یه جایی قایم می کنه که من نبینم! من نمیدونم چرا اینا می خوان دندونای من خراب بشه؟! فکر کنم بهترین راه اینه که به مامانی قول بدم دیگه لباسمو خیس نکنم، بعدشم وقتایی مسواک بزنم که اونا حواسشون پرته... نه؟!